De magie van het supplement Maca

Vandaag wil ik jullie met plezier trakteren op een kleine bijdrage die zich situeert op het terrein van de voeding. Ik heb onlangs namelijk een product ontdekt dat als geen ander een welkome aanvulling kan betekenen op onze voeding en het daarmee samenhangende tekort aan vitale voedingsstoffen waar haast iedereen in meerdere of mindere mate mee kampt.

Ontegensprekelijk heeft de Nieuwe Wereld een beslissende rol gespeeld in de verspreiding van de meest ongezonde substanties in onze contreien, denk maar aan koffie, tabak en suiker. Nu het voedings- en medicinaal vermogen van de Maca-wortel ‘herontdekt’ is¹ en vast komen te staan, zou het ten overstaan van onze Latijns-Amerikaanse vrienden unfair zijn niet te berichten over een lokaal gewas dat onze gezondheid zoals bovenstaande genotmiddelen niet ondermijnt, maar integendeel ongelooflijk ten goede komt.

De Peruviaanse Maca herontdekt

Er moet wel onmiddellijk in de kantlijn opgemerkt worden dat de Macawortel die o.a. in Bolivië en Argentinië gewonnen wordt naar verluidt niet dezelfde krachtige werking heeft als de Peruviaanse. Voor de lokale bevolking in Peru is Maca alleszins sinds enkele duizenden jaren steeds een belangrijk voedingsmiddel en medicinaal gewas geweest. De Inca’s maakten er dankbaar gebruik van en de Spanjaarden die later op de proppen kwamen in Peru, lustten er ook wel pap van. Uit koloniale verslagen blijkt zelfs dat lokale boeren Maca moesten kweken om als belasting aan de Spanjaarden te leveren.

De wondere werking van de Maca-wortel

De wortel bevat een schat aan vitale voedingsstoffen voor ons lichaam: massa’s vitaminen en mineralen, sporenelementen, ant-oxidanten, aminozuren, enz. De unieke werking van de Maca-wortel wordt echter toegeschreven aan het feit dat Maca de hypothalamus rechtstreeks stimuleert. De hypothalamus is een hersenklier die de hele hormoonhuishouding in goede banen moet leiden, en door de werking van deze klier te beïnvloeden, worden hormonale problemen over het ganse lichaam doeltreffend aangepakt. Er worden een hele reeks voordelen toegeschreven aan het gebruik van Maca. Zo zorgt het voor:

• meer energie en vitaliteit
• een verhoging van het libido
• een verbeterde bloedcirculatie
• een verhoging van de immuniteit
• een verbeterde werking van het geheugen en een betere concentratie
• positieve invloed op de vruchtbaarheid
• positieve invloed op emotioneel onevenwicht

Maca is bijzonder in die zin dat het lichaam zelf in de mogelijkheid wordt gesteld de productie van hormonale stoffen bij te sturen waar nodig. Naargelang de leeftijd en de specifieke gezondheidstoestand van de persoon zal de inname van Maca in het ene geval voor een grotere productie van een bepaald hormoon zorgen, terwijl het bij iemand anders net een afname van een bepaald hormoon met zich zal meebrengen. In die zin is Maca dan ook een uitermate holistisch supplement. Dit maakt dat het voor iedereen geschikt is, meer zelfs, iedereen die zijn gezondheid actief wil ondersteunen zal baat ondervinden bij het nemen van dit supplement.

Maca-poeder voor een tekort aan voedingsstoffen

Mensen hebben waarschijnlijk nooit zoveel voeding geconsumeerd als wij in de hedendaagse Westerse samenleving naar binnen haspelen. Het grote misverstand bestaat erin te geloven dat we dan ook niets tekort komen; het tegendeel is echter waar. De Westerse mens geraakt hoe langer hoe meer ondervoed, en een aantal factoren spelen hierin een beslissende rol:

• langdurige stress
• miliieuvervuiling
• verkeerde voedingsgewoonten
• bereidingswijzen die het gehalte aan voedingsstoffen in onze voeding sterk doen afnemen
• de geringere voedingswaarde van gewassen door de industriële roofbouw op landbouwgronden

Maca-poeder kan eenieder die bewust met zijn gezondheid om wil gaan dus nuttige diensten bewijzen. Maca groeit op grote hoogte en is dan ook één van de meest vorstbestendige gewassen op aarde. De kracht die het moet aankweken om de bare weersomstandigheden op dergelijke grote hoogte te overwinnen, kunnen we dankbaar tot ons nemen en de energie en de sterkte van de plant is dan ook een geschenk voor éénieder die er gebruik van wenst te maken.

Bronnen:

¹Chacon Gloria, Análisis Químico Cuali-Cuantitativo de les 31 Elementos de la Maca (Lepidum peruvianum Ch.) (1998)

Een andere kijk op vaccinaties: informatie als leidraad

Er gaat tegenwoordig geen dag meer voorbij of we worden weer eens via de media bestookt met allerlei onheilspellende verhalen en dito doemscenario’s over de verwachte wereldwijde pandemie van het Mexicaanse griepvirus. Ondertussen schakelen de farmaceutische bedrijven in hun productie-eenheden een tandje hoger zodat er tegen het najaar enkele honderden miljoenen vaccins van de band kunnen rollen. De nationale overheden hebben al mega-bestellingen geplaatst: in België heeft de overheid al 12,6 miljoen vaccins besteld¹, en in Nederland gaat het over maar liefst 34 miljoen vaccins².

Terwijl je ouders in de supermarkt vaak met een ontroerende zorgzaamheid de etiketten van babyvoeding ziet bestuderen om zich ervan te verzekeren dat hun oogappel geen ongewenste ingrediënten binnenkrijgt, moeten we constateren dat er op het vlak van de vaccinaties evenwel een prangende informatieschaarste heerst. Dus, als we na de zomer moeten besluiten of we voor een prikje in de rij achteraan gaan aansluiten, is het misschien zinvol om eerst een aantal zaken eens in kaart te brengen. Want laten we wel wezen, de enige informatieverstrekker op dit terrein zijn de overheid en het medisch-farmaceutische complex, en de geschiedenis leert dat een monopolie op informatie zelden tot gefundeerde beslissingen kan leiden…

Waarom vaccineren?

Vaccinaties of inentingen zijn zonder twijfel de heilige koe van onze moderne gezondheidszorg. Als een dokter of specialist kritische geluiden laat horen met betrekking tot de zinvolheid van vaccinaties en eventuele onbedoelde of onvermoede bijwerkingen, leidt dat er meestal toe dat de betrokkene voor gek wordt versleten, als opruier wordt bestempeld, en vaak tegenwerking ondervindt vanuit het medisch establishment. Want de publieke opinie is ervan overtuigd is dat vaccins bescherming bieden omdat ze ervoor zorgen dat je antilichamen aanmaakt, en bepaalde belangengroepen hebben er nu éénmaal belang bij dat deze perceptie in stand wordt gehouden…

De geschiedenis van vaccins

Als er me één ding uit de geschiedenisles is bijgebleven, is het wel dat je door het verleden te kennen het heden beter kan begrijpen. Verrassend of niet, deze uitspraak gaat in het bijzonder op voor vaccinaties… We moeten voor het ontstaan van vaccinaties zo’n tweehonderd jaar teruggaan in de tijd. Met de nodige financiële steun van de Britse overheid slaagde een zekere Edward Jenner erin een pokkenvaccin te ontwikkelen. Toch bleken vaccinaties niet die garantie te bieden die Jenner beloofde, want er stierven nog heel wat mensen ondanks het feit dat ze waren ingeënt. Deze gedocumenteerde gevallen werden echter steevast genegeerd³.

Het ontstaan van vaccinatieprogramma’s

De Vaccination Act uit 1867 maakte inenting met het pokkenvirus verplicht, ondanks veelvuldige protesten van bezorgde burgers. Inentingsprogramma’s werden ook elders toegepast, maar niet steeds met het gewenste resultaat. Zo kregen in 1871 in Beieren 30.472 mensen de pokken; maar liefst 29.429 hiervan waren ingeënt. Geleidelijk aan uitte men ook vanuit de academische wereld kritische geluiden ten overstaan van vaccinaties. Dr. E.M. Crookshank, professor in de pathologie and bacteriologie, die op vraag van de Britse regering een onderzoek verrichtte naar de koepokkenepidemie in Wiltshire, verklaarde dat de het terugdringen van infectieziekten het gevolg was van de verbeterde hygiënische omstandigheden, en niet van vaccinaties. Hieronder vindt u statistische informatie die deze stelling bevestigt.

Kinkhoest-vaccin

Er is waarschijnlijk geen vaccin dat zoveel controverse heeft teweeggebracht als het kinhoest-vaccin. Vanaf de jaren ‘40 maakt het deel uit van de DPT-cocktail (DPT staat voor Difterie – Pertussis, de bacterie die kinkhoest veroorzaakt – Tetanos) en al snel volgden aanwijzingen dat het vaccin tot allerlei ongewenste bijwerkingen leed. In een onderzoek uit 1948⁵ bleek bij verscheidene kinderen hersenbeschadiging na toediening van het vaccin. In 1960 verscheen er in het British Medical Journal een artikel⁶ waaruit bleek dat de neurlogische complicaties die volgden uit kinkhoest minder ingrijpend waren dan het vaccin ervoor.

Tien jaar later bleek uit een studie⁷ dat het Pertussis-vaccin daarnaast ook een verhoogde kans op hypoglycemie met zich meebrengt omdat de insuline-productie na toediening ervan de hoogte in gaat. Jawel, u leest het goed: het vaccin kan dus het ontstaan van diabetes in de hand werken. Dit verband werd door andere onderzoekers meermaals bevestigd. Maar de klap op de vuurpijl is ongetwijfeld de vaststelling die Dr. William C. Torch⁸ maakte, dat er een verband bestaat tussen het DPT-vaccin en wiegedood. Tweederde van de gevallen die hij onderzocht bleken te zijn gestorven aan wiegedood binnen 3 weken nadat ze het vaccin hadden toegediend gekregen.

Ook het samenvallen van de eerste geregistreerde gevallen van autisme⁹ en de introductie van het Pertussis-vaccin is op zijn minst frappant te noemen. Een oorzakelijk verband of niet, ik laat het graag aan uw gezond verstand over. De aanwezigheid in het vaccin van thimerosal, een op kwik gebaseerde ‘hulpstof’, zou volgens sommigen wel eens een verklarende factor kunnen zijn. Wat er ook van zij, bij de Amish, die uit geloofsoverwegingen weigeren hun kinderen te laten inenten, komt autisme tot op de dag van vandaag niet voor.

Polio-vaccin

Een woordje uitleg over het polio-vaccin is hier ook op zijn plaats, omdat het in België het enige van overheidswege verplichte vaccin is. Als brave burger zijn we dan natuurlijk geneigd om te denken dat het om een bittere noodzaak gaat. Maar ook hier is weer enig reserve op zijn plaats. In de jaren ‘50 was men in de V.S. begonnen met de massale inentingscampagnes tegen polio, maar in 1960 ontdekte men dat het hiervoor gebruikte Salk-vaccin besmet was met het SV-40 (Simian Virus 40). Voor het vaccin werden namelijk niercellen van de rhesusaap gebruikt, die dus de oorzaak van de besmetting was.

Deze apen werden dan ook snel vervangen door Afrikaanse apen, maar het kwaad was al geschied. Toen in 1963 de omschakeling was afgerond, waren naar schatting al bijna 100 miljoen besmette inentingen verspreid¹⁰. Er werden achteraf door verschillende onderzoekers sporen van dit SV-40 virus teruggevonden in bepaalde vormen van botkanker, longkanker en verschillende andere tumoren. De conclusie dat het virus bij mensen kanker veroorzaakt ligt dan ook voor de hand. Voor de volledigheid moeten we erbij vermelden dat ook bij mensen die geen polio-inentingen hadden gekregen, deze sporen werden teruggevonden¹¹. Dit leidt tot de conclusie dat het virus, dat normaal niet van aap op mens kan overgaan, wel tussen mensen onderling kan doorgegeven worden.

Wat betreft de vermeende werkzaamheid van het virus mogen we de grootste uitsmijter echter op het conto van Dr. Jonas Salk, de uitvinder van het gelijknamige polio-vaccin schrijven. Hij verklaarde in 1976 dat het levende virus van het zgn. Sabin-vaccin – dat mondeling wordt toegediend – de voornaamste, zo niet de enige oorzaak is van alle sinds 1961 geregistreerde gevallen van polio. Het Centre for Disease Control gaf later schoorvoetend toe dat het vaccin de belangrijkste oorzaak voor polio in de Verenigde Staten was¹² In de Lancet deed men er later nog een schepje bovenop en rapporteerde¹³ men dat de orale polio-vaccins uit de midden jaren ‘70 besmet waren met een aantal potentieel gevaarlijke retrovirussen, die mogelijk het HIV-virus verspreid hebben.

Besluit

Er bestaan weinig levensgebieden waar het zo moeilijk blijkt om de juiste keuze te maken als op het vlak van gezondheid. Ofwel heb je een overvloed aan informatie en zie je door de bomen het bos niet meer, ofwel heb je een gebrek aan betrouwbare informatie. Het lijkt er sterk op dat dit laatste het geval is wat betreft vaccinaties, een medische praktijk waar haast iedereen zich gewillig aan onderwerpt. Een nadere kijk leert ons echter dat er in het verleden meermaals ernstige vragen opgeroepen werden door een nadere studie van het rauwe cijfermateriaal. Desondanks worden kritische noten omtrent de vanzelfsprekendheid van vaccineren nog al te vaak in de kiem gesmoord.

Iemand overtuigen van mijn gelijk heb ik allang opgegeven, dat kost alleen maar veel energie en daar help je niemand mee. Mijn levensmotto is dan ook ‘vrijheid blijheid’ en iedereen moet mijns insziens maar doen of laten waar hij of zij zich goed bij voelt. Of vaccinaties hier al dan niet bij horen, is een vraag die iedereen voor zichzelf in eer en geweten zal moeten beantwoorden. Of het nu een goede of een slechte keuze is, dat ze je gezondheid blijvend zal beïnvloeden, staat hoe dan ook buiten kijf. Verzeker je er alleszins van dat het een gefundeerde keuze is, dat is mijn enige advies dat ik voor je in petto hebt.

¹http://www.nieuwsblad.be/Article/Detail.aspx?ArticleID=GC92CS0LA
²http://www.volkskrant.nl/economie/article1246732.ece/Order_griepvaccin_200_miljoen_duurder
³Thomas Morgan, “Medical delusions”
⁴ http://www.db-thueringen.de/servlets/DerivateServlet/Derivate-1326/Dissertation1.txt
⁵http://pediatrics.aappublications.org/cgi/content/abstract/1/4/437
⁶Julius Strom in British Medical Journal Vol. 2 No. 5207 (22/10/1960)
⁷Harris L. Coulter, Barbara Loe Fisher, “A shot in the dark”, p. 50
⁸http://www.spock.com/Dr-William-Charles-Torch-MD-Il2Y01rL
⁹Harris L. Coulter, “Vaccination, Social Violence, and Criminality: The Medical Assault on the Human Brain” (1990)
¹⁰http://www.sv40foundation.org/Articles.html
¹¹http://www.viewzone.com/sv40.html
¹²http://www.medicine-no.com/polio.htm
¹³Keith Neal, “Origins of HIV” in ‘The Lancet” Vol. 340, No. 8810, p. 58 (07/04/1992)

Schadelijke straling en gezondheidsproblemen

Het lijkt een stevige contradictie maar hoe meer inkt er over dit thema vloeit hoe meer twijfel en onduidelijkheid er blijkbaar ontstaat. De schadelijke effecten van kunstmatige elektromagnetische straling zijn nochtans onomstotelijk bewezen, maar de waarheid hieromtrent wordt steeds verdoezeld en verdraaid en de prijs die we daar met z’n allen voor betalen is onnoemelijk hoog.

“Is er dan volgens de specialisten niet meer onderzoek nodig om deze effecten onweerlegbaar vast te stellen?” zal een alerte lezer misschien opmerken. En, kijk, daar stelt zich al onmiddellijk een eerste probleem, wie zijn die zogenoemde specialisten precies? Je verwacht een eerlijk antwoord, maar er volgt al gelijk een nieuwe vraag. Dus, om voor eens en voor altijd zicht te krijgen op deze vrij onverkwikkelijke materie, is het belangrijk de feiten, de spelers, hun belangen en tactieken even op een rijtje te zetten.

Kunstmatige elektromagnetische straling

Er bestaan 2 soorten kunstmatige elektromagnetische straling waar we met z’n allen dagdagelijks mee geconfronteerd worden:

1. laagfrequente kunstmatige elektrische en magnetische wisselvelden: deze kunnen apart gemeten worden als op zichzelf staande natuurkundige fenomenen. We spreken dan vooral over huishoudapparaten en elektriciteitsleidingen. Deze laatste werken op wisselstroom en hebben een frequentie van ca. 50 Hz, wat wil zeggen dat het wisselveld dat zij opwekken 50 keer per seconde van polariteit wisselt.
2. hoogfrequente elektromagnetische straling: hier spreekt men van elektromagnetische straling omdat boven de 50 à 100 kHz de magnetische en elektrische velden niet meer apart kunnen gemeten worden. Zij treden op als één en hetzelfde fenomeen. We hebben de laatste decennia een exponentiële stijging gekend van technologieën die gebruik maken van hoogfrequente straling: GSM, UMTS, DECT, WiFi, WLAN, enz…

Schadelijk of niet?

Verder dan dit hoeft je technische kennis gelukkig niet te reiken om met kennis van zaken te kunnen meepraten over dit letterlijk alles doordringende gegeven. Inderdaad, elektromagnetische straling heeft immers de voor het lichaam vrij onplezierige eigenschap dat het zich niet in het minst laat afremmen of tegenhouden door betonnen muren, natuurlijke obstakels zoals bomen, hagen, enz. Deze kunstmatige velden interfereren met onze lichaamseigen elektromagnetische velden en beïnvloeden deze negatief. Hierin ligt dan ook de verklaring van de onbedoelde gezondheidseffecten van deze elektromagnetische velden. Elektromagnetisme vormt immers de motor achter de celstofwisseling en is dus m.a.w. essentieel voor onze gezondheid.

Dit gezegd zijnde, hoe zit het dan eigenlijk met al die wetenschappelijke onderzoeken die bij hoog en laag volhouden dat er eigenlijk niets aan de hand is en dat we op onze twee oren verder kunnen slapen? Nader onderzoek¹ door de heer Pilette (een huisdokter) heeft aan het licht gebracht dat door de telecomindustrie gefinancierd onderzoek steevast voor hen gunstige onderzoeksresultaten oplevert – lees: er kon geen bewijs van schadelijke straling gevonden worden. Onafhankelijk onderzoek daarentegen wees haast steeds uit dat er gezondheidseffecten optraden tengevolge van kunstmatige elektromagnetische straling.

Hoezo wetenschappelijk?

Afgezien van het feit dat je onderzoeksresultaten kan bestellen (in de wetenschappelijke wereld verkopen prostituées immers hun intellect in plaats van hun lichaam), zijn er hoofdzakelijk twee uitgangspunten.

• De telecomindustrie vertrekt vanuit de opwarmingstheorie². Pas als er door toedoen van microgolven afkomstig van draadloze technologieën verwarming van lichaamsweefsels optreedt, zou de straling schadelijk zijn. De Duitse militairen die in de oorlog in de winterkou samentroepten rond de eerste radarinstallaties waren ook bekend met het opwarmingsprincipe. Althans, tot op het moment dat ze niet veel later ziek werden en stierven aan de gevolgen van deze blootstelling. In dit kader moeten we vermelden dat de geldende blootstellingsnormen ook werden vastgelegd met dit principe als uitgangspunt. Het is zo klaar als een klontje dat men hier dus bij uitstek korte-termijneffecten meet.
• Onafhankelijke onderzoeken nemen de gezondheidseffecten als maatstaf: wat zijn de gevolgen op lange termijn voor onze gezondheid? Hier gaat men dus epidemiologisch te werk: is er een verband tussen kunstmatige straling en het ontstaan van ziektes. Een veel evidentere vetrekbasis voor degelijk wetenschappelijk onderzoek als u het mij vraagt… Terloops even meegeven dat zo’n honderd jaar geleden 1 op de 500 mensen in zijn/haar leven met kanker werd geconfronteerd terwijl we nu ongeveer met een verhouding zitten van 1 op 2. Cijfers die je aan het denken zetten, nietwaar? Wie nog denkt van natuurlijke omstandigheden te kunnen sterven, mag het gerust proberen. Veel succes!

Onthutsende vaststellingen

Het BioInitiative Report³ uit 2007, waaraan meer dan 50 wetenschappers hun medewerking verleenden, is een nauwgezette analyse van meer dan 2000 wetenschappelijke studies over de gezondheidseffecten van kunstmatige elektromagnetische velden. Er werden onder meer onweerlegbare bewijzen voor schadelijke gezondheidseffecten vastgesteld met betrekking tot:

• kinderleukemie en andere vormen van kinderkanker
• tumoren ter hoogte van de hersenen en de gehoorzenuwen
• borstkanker en andere vormen van kanker
• de werking van het zenuwstelsel en de hersenfunctie. In dit verband worden zowel niet-specifieke klachten zoals bijvoorbeeld slapeloosheid, hoofdpijn en concentratie- en geheugenproblemen als neurodegeneratieve aandoeningen zoals de ziekte van Parkinson, Alzheimer, enz. genoemd.
• DNA-schade. Als de omvang van de DNA-schade groter wordt dan het herstellend vermogen van het DNA, kunnen beschadigde DNA-cellen zich voortplanten en kan zich kanker gaan ontwikkelen.
• aantasting van het immuunsysteem waardoor ontstekings- en allergische reacties kunnen optreden

De schimmige rol van de overheid

Met deze overvloed aan bewijslast zou de overheid natuurlijk niet mogen achterblijven. In een gezonde democratie behoort de onvoorwaardelijke bescherming van de burger immers tot haar kerntaken. Jammer genoeg wringt hier net het schoentje. De overheid behartigt liever haar economische belangen. Zo verkocht ze in 2001 voor maar liefst 150 miljoen euro een UMTS-licentie aan Proximus. Dan spreken we dus nog niet over inkomsten uit de verkoop van UMTS-licenties aan andere providers. Het plaatje wordt nog completer als je beseft dat de Belgische staat meer dan 50 % van het kapitaal van Belgacom, het moederbedrijf van Proximus, in handen heeft. De overheid heeft er dus hoegenaamd geen enkel belang bij de GSM-operatoren maar een strobreed in de weg te leggen.

Welkom in de globale microgolfoven

Op zich een begrijpelijke keuze, maar het door de overheid verspreiden van halve waarheden en desinformatie met betrekking tot de gezondheidsrisico’s van al deze draadloze technologieën is moreel verwerpelijk en ronduit schandelijk. De argeloze en nietsvermoedende burger mag zich elke dag opnieuw wagen in de jungle van het niets ontziende elektromagnetische deken dat over het land is neergelegd.

Velen zijn zich dan ook niet bewust van het gevaar en blijven dapper meemarcheren in de communicatiewedloop. “Steeds sneller en steeds meer”, de overbekende mantra’s van de industrie vinden gretig ingang bij de massa. Bovendien zorgt de publieke onwetendheid over al deze technologieën ervoor dat de meesten het dan ook niet nodig vinden zich te beschermen tegen de ermee verbonden gezondheidsrisico’s. Dus, als u volgende keer weer eens bij de dokter te horen krijgt dat uw gezondheidsklachten van pychosomatische aard zijn en dat u zich het allemaal maar inbeeldt, denk dan liever twee keer na en neem uw leefomgeving eens nauwkeurig onder de loep en stuur bij waar nodig. Uw gezondheid kan er alleen maar wel bij varen…

Bronnen
¹Dr. Jean Pilette, “Zendmasten, draadloze technologieën en gezondheid”
²Karel en Caroline Van Huffelen, Onzichtbare Risico’s in het Draadloze Tijdperk
³www.bioinitiative.org