Ik heb een paar maanden terug iets beleefd wat zonder twijfel als het hoogtepunt in mijn medische geschiedenis tot nu toe kan geboekstaafd worden. Het was een jammerlijke opeenstapeling van tegenzittende omstandigheden en verkeerde beslissingen die mijn rug zodaning belastten dat hij op een bepaald moment gewoon er de brui aan gaf.

Een kanjer van een hernia

Ik heb nochtans nooit rugklachten gehad, maar iedereen weet waarschijnlijk wel uit ondervinding wat de gevolgen kunnen zijn als we niet naar ons lichaam (leren) luisteren. Ik wist het ook, maar durfde het af en toe wel eens vergeten. Nu niet meer, het staat voorgoed in mijn geheugen gegrift, vooral door de helse pijnen die een hernia met zich meebrengt.

Operatie of niet

Toen ik wordt geconfronteerd met het vooruitzicht van een eventuele ziekenhuisopname en operatie kwamen mijn diepste angsten aan de oppervlakte. Ik heb al ‘t één en ‘t ander gehoord en gelezen over vaak onherstelbare medische fouten die in onze zo geroemde Belgische ziekenhuizen helaas geen zeldzame uitzondering vormen. Schattingen¹ spreken van ongeveer 50.000 gevallen op een jaar, waarvan er naar verluidt 2000 een dodelijke afloop kennen. Slachtoffers hebben het niet makkelijk, want naast de mogelijkheid op blijvende letsels lopen ze achteraf vaak verloren in een medisch-juridisch doolhof waar zelfs een kat haar eigen jongen niet in vindt. Bovendien moet je ook nog eens opboksen tegen een machtige tegenstrever als de Orde van Geneesheren. Je zal het maar meemaken.

Niet bepaald prettige vooruitzichten dus die me danig van mijn stuk brachten. Het hoeft dan ook geen verbazing dat 6 weken die voorafgingen aan de beslissing om te opereren ja dan nee, allesbehalve makkelijk waren. Afgezien van het feit dat ze verschrikkelijk pijnlijk waren, heb ik ook heel confronterende en pijnlijke momenten beleefd. Als ik er op terugkijk was deze moeilijke periode voor mij vooral een kwestie van vertrouwen kweken en behouden. En ik geef het grif toe, dat was onder de gegeven omstandigheden allesbehalve een lachertje, maar wees maar zeker: je komt er sterker uit, meer nog, het is een oefening die essentieel was voor mijn genezingsproces.

Zelfgenezing

Ja inderdaad, voor sommigen zal dit misschien als een verrassing overkomen, maar van een hernia kan je herstellen zonder dat er een operatieve ingreep aan te pas komt. Volgens de neurochirurg waarbij ik in behandeling was gaat het hierbij zelfs om 85 % van de gevallen. Dr. Dua, zo heet hij tussen twee haakjes, was er één uit de duizend. Ik heb het immense geluk gehad dat ik via via had vernomen over zijn fel bejubelde kwaliteiten als vermaard specialist op dit terrein.

Ondanks de kans op een blijvende zenuwbeschadiging ter hoogte van het been – ik zat immers nog met een ischias, een hardnekkige ontsteking van de beenzenuw – heeft hij steeds de vinger aan de pols gehouden en mij vooral vertrouwen gegeven, waarvoor ik hem vanzelfsprekend heel dankbaar ben. Anderzijds hamerde hij er wel steeds op dat 9 op de 10 neurologen mij niet meer naar huis had laten vertrekken omdat de kans op zenuwbeschadiging te groot was. Tevens benadrukte hij dat zelfgenezing geen utopie maar een reële mogelijkheid was. Zo werd ik mij nog meer bewust van mijn eigen verantwoordelijkheid en de rol die ik mijn genezingsproces te vervullen had.

Waarom worden dan zoveel mensen geopereerd omwille van een hernia, vraag je je misschien terecht af… Het is een open deur intrappen, maar toch moet het gezegd worden: bepaalde specialisten opereren gewoon te snel. Is het omdat ze graag hun portefeuille wat dikker maken of omdat ze het zelfgenezend vermogen van de mens onderschatten, dat laat ik in het midden. Alleszins wist ik na afloop van het eerste onderhoud met de nerochirurg dat er heel wat werk aan de winkel was.

Natuurlijke middelen

Wat dit betreft had ik natuurlijk een streepje voor. Ik heb vroeger mee een winkel in biologische producten gerund en weet het één en ander over natuurlijke producten die je zelfgenezend vermogen in een dergelijke crisis net dat o zo nodige steuntje in de rug kunnen geven. Want laten we wel wezen, het zelfgenezend vermogen is één van de mooiste geschenken die je bij je geboorte hebt meegekregen, maar een aantal factoren zorgen er helaas voor dat het niet vaak de kans krijgt te laten zien waartoe het in staat is.

Eerst en vooral zijn de meeste mensen helaas niet op de hoogte van het bestaan van dit zelfgenezend vermogen, en leven ze in de illusie dat ze ze zich steeds moeten volstoppen met pillen om beter te worden. Een tekort aan vitale voedingsstoffen door verkeerde voedingsgewoonten en de verslechterde voedselkwaliteit (omwille van de vervuiling van het milieu en de achteruitgang van de bodemkwaliteit) zorgen er verder voor dat het zelfgenezend vermogen van zijn pluimen laat. Ook de schadelijke gevolgen door continue blootstelling aan kunstmatige elektromagnetische velden worden in dit opzicht danig onderschat.

Het is een dwaling om te denken dat ook maar één van de middelen die ik hieronder ga opsommen, je geneest van een hernia. Je geneest jezelf en de natuurlijke producten die ik in dit opzicht vermeld, kunnen je hierbij enkel helpen.

Een overzicht

• een combinatie van Zweedse kruiden en calendula-zalf om het geteisterde been in te smeren. De calendula- of goudsbloem-zalf wordt vaak ingezet bij ontstekingen en zorgt voor een vettig laagje op je huid waardoor de Zweedse kruiden niet kunnen gaan irriteren. Zweedse kruiden komen vreemd genoeg niet uit Zweden maar vormen ee recente variant op een milennia-oud kruidenelixir dat bij de Eyptenaren en Romeinen veelvuldig werd gebruikt, vooral als ontgiftingsmiddel.
• een speciefieke oefeningenreeks voor mensen met lage rugklachten en/of een hernia dat ik van het net had gedownload. De juiste bewegingen voor je rugspieren en je bekken zorgen ervoor dat je spieren sterker worden waardoor het genezingsproces wordt bevorderd. Een handig neveneffect bestond erin dat de pijn na het uitvoeren van de oefeningen gedurende een paar uren minder werd of zelfs geheel verdween.
• herhaalde behandelingen op de magneetveldmat. Magneetveldtherapie ondersteunt het zelfgenezend vermogen van de mens doordat het onder meer de celstofwisseling verbetert, voor een betere doorbloeding zorgt en een verhoogde zuurstofopname.
• Gnaphalium Pentarkan, een homeopathisch middel dat specifiek werkzaam is bij ischias, een ontsteking van de beenzenuw.
• Echinacea purpurea, een kruidentinctuur die de immuniteit opbouwt en herstelt, en daarnaast een pijnstillend, infectiewerend en ontstekingsremmend effect heeft.
• MSM, een vorm van organische gebonden zwavel, dat o.m. belangrijk is voor de (weder)opbouw en de gezondheid van het kraakbeen en heilzame effecten vertoont bij ontstekingen
• celzout nr. 2, Calcium Phosphoricum, een mineraal zout dat de botopbouw bevordert, de afweer versterkt, en de celstofwisseling en weefselherstel stimuleert.
• en vooral veel rust natuurlijk

Dus, de boodschap die ik je graag wil meegeven, is dat je nooit moet wanhopen, zelfs niet bij de meest pijnlijke of onheilspellende aandoening. Informeer jezelf, er zijn massa’s informatiebronnen die je op weg kunnen helpen om je zelfgenezend vermogen aan te spreken en in zijn waardigheid te herstellen. Dit neemt niet weg dat in sommige gevallen een medische behandeling aangewezen kan of zal zijn, hetgeen dan weer niet wil zeggen dat je tezelfdertijd geen natuurlijke middelen kan inzetten. Men heeft het in dit kader ook niet voor niets over complementaire (aanvullende) geneeswijzen.

Ik hoop alleszins dat je – voorzover je dat nog niet deed natuurlijk – de volgende keer je zelfgenezend vermogen de kans geeft om te laten zien waar het zo goed in is. Begin misschien klein en loop de eerstvolgende keer niet direct naar de dokter bij een verkoudheid of een griep, je zal versteld staan van hetgeen waartoe je lichaam allemaal in staat is!

Bronnen
¹ http://www.medischfalen.be/pages/problematiek/in-cijfers.php