Een andere kijk op vaccinaties: informatie als leidraad

Er gaat tegenwoordig geen dag meer voorbij of we worden weer eens via de media bestookt met allerlei onheilspellende verhalen en dito doemscenario’s over de verwachte wereldwijde pandemie van het Mexicaanse griepvirus. Ondertussen schakelen de farmaceutische bedrijven in hun productie-eenheden een tandje hoger zodat er tegen het najaar enkele honderden miljoenen vaccins van de band kunnen rollen. De nationale overheden hebben al mega-bestellingen geplaatst: in België heeft de overheid al 12,6 miljoen vaccins besteld¹, en in Nederland gaat het over maar liefst 34 miljoen vaccins².

Terwijl je ouders in de supermarkt vaak met een ontroerende zorgzaamheid de etiketten van babyvoeding ziet bestuderen om zich ervan te verzekeren dat hun oogappel geen ongewenste ingrediënten binnenkrijgt, moeten we constateren dat er op het vlak van de vaccinaties evenwel een prangende informatieschaarste heerst. Dus, als we na de zomer moeten besluiten of we voor een prikje in de rij achteraan gaan aansluiten, is het misschien zinvol om eerst een aantal zaken eens in kaart te brengen. Want laten we wel wezen, de enige informatieverstrekker op dit terrein zijn de overheid en het medisch-farmaceutische complex, en de geschiedenis leert dat een monopolie op informatie zelden tot gefundeerde beslissingen kan leiden…

Waarom vaccineren?

Vaccinaties of inentingen zijn zonder twijfel de heilige koe van onze moderne gezondheidszorg. Als een dokter of specialist kritische geluiden laat horen met betrekking tot de zinvolheid van vaccinaties en eventuele onbedoelde of onvermoede bijwerkingen, leidt dat er meestal toe dat de betrokkene voor gek wordt versleten, als opruier wordt bestempeld, en vaak tegenwerking ondervindt vanuit het medisch establishment. Want de publieke opinie is ervan overtuigd is dat vaccins bescherming bieden omdat ze ervoor zorgen dat je antilichamen aanmaakt, en bepaalde belangengroepen hebben er nu éénmaal belang bij dat deze perceptie in stand wordt gehouden…

De geschiedenis van vaccins

Als er me één ding uit de geschiedenisles is bijgebleven, is het wel dat je door het verleden te kennen het heden beter kan begrijpen. Verrassend of niet, deze uitspraak gaat in het bijzonder op voor vaccinaties… We moeten voor het ontstaan van vaccinaties zo’n tweehonderd jaar teruggaan in de tijd. Met de nodige financiële steun van de Britse overheid slaagde een zekere Edward Jenner erin een pokkenvaccin te ontwikkelen. Toch bleken vaccinaties niet die garantie te bieden die Jenner beloofde, want er stierven nog heel wat mensen ondanks het feit dat ze waren ingeënt. Deze gedocumenteerde gevallen werden echter steevast genegeerd³.

Het ontstaan van vaccinatieprogramma’s

De Vaccination Act uit 1867 maakte inenting met het pokkenvirus verplicht, ondanks veelvuldige protesten van bezorgde burgers. Inentingsprogramma’s werden ook elders toegepast, maar niet steeds met het gewenste resultaat. Zo kregen in 1871 in Beieren 30.472 mensen de pokken; maar liefst 29.429 hiervan waren ingeënt. Geleidelijk aan uitte men ook vanuit de academische wereld kritische geluiden ten overstaan van vaccinaties. Dr. E.M. Crookshank, professor in de pathologie and bacteriologie, die op vraag van de Britse regering een onderzoek verrichtte naar de koepokkenepidemie in Wiltshire, verklaarde dat de het terugdringen van infectieziekten het gevolg was van de verbeterde hygiënische omstandigheden, en niet van vaccinaties. Hieronder vindt u statistische informatie die deze stelling bevestigt.

Kinkhoest-vaccin

Er is waarschijnlijk geen vaccin dat zoveel controverse heeft teweeggebracht als het kinhoest-vaccin. Vanaf de jaren ‘40 maakt het deel uit van de DPT-cocktail (DPT staat voor Difterie – Pertussis, de bacterie die kinkhoest veroorzaakt – Tetanos) en al snel volgden aanwijzingen dat het vaccin tot allerlei ongewenste bijwerkingen leed. In een onderzoek uit 1948⁵ bleek bij verscheidene kinderen hersenbeschadiging na toediening van het vaccin. In 1960 verscheen er in het British Medical Journal een artikel⁶ waaruit bleek dat de neurlogische complicaties die volgden uit kinkhoest minder ingrijpend waren dan het vaccin ervoor.

Tien jaar later bleek uit een studie⁷ dat het Pertussis-vaccin daarnaast ook een verhoogde kans op hypoglycemie met zich meebrengt omdat de insuline-productie na toediening ervan de hoogte in gaat. Jawel, u leest het goed: het vaccin kan dus het ontstaan van diabetes in de hand werken. Dit verband werd door andere onderzoekers meermaals bevestigd. Maar de klap op de vuurpijl is ongetwijfeld de vaststelling die Dr. William C. Torch⁸ maakte, dat er een verband bestaat tussen het DPT-vaccin en wiegedood. Tweederde van de gevallen die hij onderzocht bleken te zijn gestorven aan wiegedood binnen 3 weken nadat ze het vaccin hadden toegediend gekregen.

Ook het samenvallen van de eerste geregistreerde gevallen van autisme⁹ en de introductie van het Pertussis-vaccin is op zijn minst frappant te noemen. Een oorzakelijk verband of niet, ik laat het graag aan uw gezond verstand over. De aanwezigheid in het vaccin van thimerosal, een op kwik gebaseerde ‘hulpstof’, zou volgens sommigen wel eens een verklarende factor kunnen zijn. Wat er ook van zij, bij de Amish, die uit geloofsoverwegingen weigeren hun kinderen te laten inenten, komt autisme tot op de dag van vandaag niet voor.

Polio-vaccin

Een woordje uitleg over het polio-vaccin is hier ook op zijn plaats, omdat het in België het enige van overheidswege verplichte vaccin is. Als brave burger zijn we dan natuurlijk geneigd om te denken dat het om een bittere noodzaak gaat. Maar ook hier is weer enig reserve op zijn plaats. In de jaren ‘50 was men in de V.S. begonnen met de massale inentingscampagnes tegen polio, maar in 1960 ontdekte men dat het hiervoor gebruikte Salk-vaccin besmet was met het SV-40 (Simian Virus 40). Voor het vaccin werden namelijk niercellen van de rhesusaap gebruikt, die dus de oorzaak van de besmetting was.

Deze apen werden dan ook snel vervangen door Afrikaanse apen, maar het kwaad was al geschied. Toen in 1963 de omschakeling was afgerond, waren naar schatting al bijna 100 miljoen besmette inentingen verspreid¹⁰. Er werden achteraf door verschillende onderzoekers sporen van dit SV-40 virus teruggevonden in bepaalde vormen van botkanker, longkanker en verschillende andere tumoren. De conclusie dat het virus bij mensen kanker veroorzaakt ligt dan ook voor de hand. Voor de volledigheid moeten we erbij vermelden dat ook bij mensen die geen polio-inentingen hadden gekregen, deze sporen werden teruggevonden¹¹. Dit leidt tot de conclusie dat het virus, dat normaal niet van aap op mens kan overgaan, wel tussen mensen onderling kan doorgegeven worden.

Wat betreft de vermeende werkzaamheid van het virus mogen we de grootste uitsmijter echter op het conto van Dr. Jonas Salk, de uitvinder van het gelijknamige polio-vaccin schrijven. Hij verklaarde in 1976 dat het levende virus van het zgn. Sabin-vaccin – dat mondeling wordt toegediend – de voornaamste, zo niet de enige oorzaak is van alle sinds 1961 geregistreerde gevallen van polio. Het Centre for Disease Control gaf later schoorvoetend toe dat het vaccin de belangrijkste oorzaak voor polio in de Verenigde Staten was¹² In de Lancet deed men er later nog een schepje bovenop en rapporteerde¹³ men dat de orale polio-vaccins uit de midden jaren ‘70 besmet waren met een aantal potentieel gevaarlijke retrovirussen, die mogelijk het HIV-virus verspreid hebben.

Besluit

Er bestaan weinig levensgebieden waar het zo moeilijk blijkt om de juiste keuze te maken als op het vlak van gezondheid. Ofwel heb je een overvloed aan informatie en zie je door de bomen het bos niet meer, ofwel heb je een gebrek aan betrouwbare informatie. Het lijkt er sterk op dat dit laatste het geval is wat betreft vaccinaties, een medische praktijk waar haast iedereen zich gewillig aan onderwerpt. Een nadere kijk leert ons echter dat er in het verleden meermaals ernstige vragen opgeroepen werden door een nadere studie van het rauwe cijfermateriaal. Desondanks worden kritische noten omtrent de vanzelfsprekendheid van vaccineren nog al te vaak in de kiem gesmoord.

Iemand overtuigen van mijn gelijk heb ik allang opgegeven, dat kost alleen maar veel energie en daar help je niemand mee. Mijn levensmotto is dan ook ‘vrijheid blijheid’ en iedereen moet mijns insziens maar doen of laten waar hij of zij zich goed bij voelt. Of vaccinaties hier al dan niet bij horen, is een vraag die iedereen voor zichzelf in eer en geweten zal moeten beantwoorden. Of het nu een goede of een slechte keuze is, dat ze je gezondheid blijvend zal beïnvloeden, staat hoe dan ook buiten kijf. Verzeker je er alleszins van dat het een gefundeerde keuze is, dat is mijn enige advies dat ik voor je in petto hebt.

¹http://www.nieuwsblad.be/Article/Detail.aspx?ArticleID=GC92CS0LA
²http://www.volkskrant.nl/economie/article1246732.ece/Order_griepvaccin_200_miljoen_duurder
³Thomas Morgan, “Medical delusions”
⁴ http://www.db-thueringen.de/servlets/DerivateServlet/Derivate-1326/Dissertation1.txt
⁵http://pediatrics.aappublications.org/cgi/content/abstract/1/4/437
⁶Julius Strom in British Medical Journal Vol. 2 No. 5207 (22/10/1960)
⁷Harris L. Coulter, Barbara Loe Fisher, “A shot in the dark”, p. 50
⁸http://www.spock.com/Dr-William-Charles-Torch-MD-Il2Y01rL
⁹Harris L. Coulter, “Vaccination, Social Violence, and Criminality: The Medical Assault on the Human Brain” (1990)
¹⁰http://www.sv40foundation.org/Articles.html
¹¹http://www.viewzone.com/sv40.html
¹²http://www.medicine-no.com/polio.htm
¹³Keith Neal, “Origins of HIV” in ‘The Lancet” Vol. 340, No. 8810, p. 58 (07/04/1992)

Tweet deze post