Planeten & astrologie: geschiedenis anders bekeken

Wie kent niet die ongebreidelde fascinatie van een nachtelijke aanblik op een prachtige sterrenhemel en die nauwelijks verwoordbare emoties die dit oproept? Ikzelf heb het geluk gehad vorig jaar van een schare trouwe vrienden ter gelegenheid van mijn zoveelste verjaardag een joekel van een telescoop te mogen omarmen (een andere manier van transport is door het massieve gewicht helaas onmogelijk). Al snel bleek dat sterrenstelsels en nevels zich niet gauw laten vangen door een stel verwoed spiedende ogen, maar ik ontdekte wel dat planeten een gemakkelijkere prooi vormen voor het netvlies. Die eerste aanblik van een majestueuze Jupiter in het Westen is iets wat ik nooit zal vergeten.

Ik ben me dan gaan verdiepen in de kennis van de planeten – van astronomie had ik voorheen al wel wat kaas gegeten – en die nieuw opgedane kennis kon ik wel smaken. Ik heb nooit echt in astrologie geloofd, omdat ik astrologie vereenzelvigde met hetgeen in het ons allen welbekende wekelijkse pulpvoer als astrologie wordt voorgeschoteld. Naarmate ik echter meer begon te leren over de symboliek van de planeten bij de oude beschavingen, werd ik steeds meer gefascineerd door wat ik te weten kwam. Het feit dat de betekenis die verscheidene planeten meekregen erg gelijklopend was bij vele culturen, ondanks het feit dat deze culturen nooit contact met elkaar hadden gehad, ging mijn toenmalig begrip te boven.

Astrologie vs. astronomie

Misschien is het wel zinvol om eerst een woordje uitleg te geven over het verschil tussen astrologie en astronomie. Beiden houden zich bezig met de studie van hemellichamen, maar dat is dan ook de enige overeenkomst. Terwijl de astronomie zich bezig houdt met de waarneming van de hemellichamen en hun materiële eigenschappen, zal een astroloog zich focussen op de hemellichamen vanuit hun positie en voortgang in de tijd, en dit steeds in relatie tot andere hemellichamen. Het ultieme doel is dan patronen te herkennen en er een betekenis aan te geven. In de astrologie vertrekt men immers vanuit het idee dat deze planetaire patronen een oorzakelijke relatie hebben met gebeurtenissen op aarde.

Een brug te ver, zal misschien uw eerste reactie zijn. Terecht, ware het niet dat een nadere blik op de geschiedenis steeds opnieuw terugkerende patronen aantoont tussen de stand van de buitenplaneten en ingrijpende gebeurtenissen op aarde. De buitenplaneten zijn Saturnus, Uranus, Neptunus en Pluto. Zij hebben een omlooptijd van ca. 30 tot 250 jaar en omdat ze zo lang in een bepaald sterrenbeeld blijven staan, is de invloed ervan op onze individuele horoscoop geringer dan die van de binnenplaneten. De bewegingen van deze buitenplaneten worden, in tegenstelling tot die van de binnenplaneten, meer in verband gebracht met het ontstaan van beschavingen en belangrijke ontwikkelingen op het vlak van cultuur, politiek, enz.

Astrologie en de betekenis van de planeten

Wanneer twee dergelijke planeten een aspect maken, heeft dit verregaande gevolgen voor de manier waarop wij binnen onze wereld functioneren en/of denken. Het is overigens wel frappant dat het moment in de geschiedenis waarop deze planeten werden “ontdekt” verband houdt met de betekenis die eraan wordt toegekend. Uranus symboliseert rebellie, opschudding en de vrijgave van opgebouwde energie, en werd ontdekt in 1781, tijdens de Franse en Amerikaanse Revolutie. Neptunus werd voor het eerst als dusdanig waargenomen in 1846 tijdens de bloeiperiode van de Romantiek. Neptunus wordt op zijn beurt gesymboliseerd met dromen, idealisme, mystiek, verbeelding en illusies. Pluto tenslotte werd ontdekt tijdens de opkomst van het fascisme en staat voor transformatie, macht en destructie.

Neptunus & Uranus en het ontstaan van internet

Omdat het zo lang duurt eer ze een volledige baan rond de zon maken, duurt het 172 jaar vooraleer Neptunus en Uranus samen op één lijn komen te staan, in conjunctie, dat wil zeggen dat ze zich beiden aan dezelfde kant van de zon de zon bevinden in hun respectieve omloopbaan. De laatste conjunctie tussen Uranus en Neptunus vond plaats in 1993, het jaar waarop het internet stormenderhand aan zijn verovering van de wereld begon. De keer daarvoor was in 1821, het jaar daarvoor had Hans Christian Oersted aangetoond dat elektriciteit en magnetisme onlosmakelijk met elkaar verbonden waren. Deze ontdekking van het elektromagnetisme als natuurkundig verschijnsel zou het aanschijn van de wetenschapsbeoefening voorgoed veranderen en later de aanzet geven voor de ontwikkeling van de quantummechanica. Blijkbaar gaat het dus om een cyclus die de wetenschap en de technologie beïnvloedt.

Uranus en Pluto: baanbrekende uitvindingen

Uranus en Pluto vormen elke 133 jaar een conjunctie en de laatste keer dat dit gebeurde was in 1965, in hetzelfde jaar waarin het IBM 1130 Computing System het levenslicht zag. Het ging om de voorloper van onze Personal Computer en deze was in vergelijking met zijn voorgangers redelijk betaalbaar. De droom om deze nieuwe technologie voor iedereen toegankelijk te maken kreeg vaste vorm en het is dan ook gerechtvaardigd om van een kantelpunt te spreken in onze recente geschiedenis. Het hoeft geen betoog dat de ontwikkeling van de PC en het internet een enorme impact hebben gehad op de manier waarop wij functioneren, denken, de wereld waarnemen, enz.

Als we verder terugkijken in de geschiedenis, moeten we al meer dan 5 eeuwen teruggaan om een gelijkaardige opeenvolging van conjuncties tussen Uranus en Pluto enerzijds en Uranus en Neptunus anderzijds terug te vinden. En wat blijkt, als er dergelijke conjuncties tussen buitenplaneten binnen zo’n kort tijdsbestek voorvallen, creëren ze een ongelooflijk sterke dynamiek met enorm verreikende consequenties.

De buitenplaneten en de geschiedenis van onze cultuur

De periode waar we het hier over hebben is de bloeiperiode van de Renaissance. In 1455 vond er immers een conjunctie plaats tussen Uranus en Pluto, en in precies hetzelfde jaar bracht Gutenberg zijn beroemde Bijbel uit, hetgeen verstrekkende implicaties had. Overigens vond Gutenberg de boekdrukkunst niet uit maar perfectioneerde hij ze wel door het gebruik van losse letters, waardoor men meer boeken kon drukken en dit tegen een lagere kostprijs. Het eeuwenoude monopolie dat de Katholieke Kerk op kennis had gehad zou bijgevolg hierdoor ten einde lopen, want de opkomst van de boekdrukkunst veroorzaakte immers een nooit geziene verspreiding van religieuze en wetenschappelijke ideeën. Deze nieuwe technologie zorgde er mee voor dat brede lagen van de bevolking toegang kregen tot het nieuwe gedachtegoed, en droeg zo bij tot het ontstaan van de Reformatie en de latere Verlichting.

De daaropvolgende conjunctie tussen Uranus en Neptunus vond plaats in 1479, het jaar waarin het verdrag van Alcáçovas tussen Spanje en Portugal werd getekend. Dit verdrag kan gerust beschouwd worden als het echte begin van de kolonialistische politiek die de Europese mogendheden de komende eeuwen zouden gaan voeren en die de hele wereldkaart zou gaan vertekenen. Het is het eerste internationale verdrag waarin 2 of meerdere Europese grootmachten hun invloedssfeer op een andere continent afbakenden. Dit principe, waarbij het niet nodig werd geacht de mening van de lokale bevolking te vragen, zou de komende eeuwen de norm worden in de internationale politiek. Tevens markeerde dit verdrag de opkomst van Spanje als koloniale macht, aangezien het met de Canarische eilanden zijn eerste overzeese bezitting kreeg toegewezen.

Dit verdrag was dus het startschot voor het koloniale ‘globalisme’, zeg maar, waardoor er een wedloop zou ontstaan tussen de Europese grootmachten om de rijkdommen in deze verre gebieden. De overeenkomst met de huidige globalisering die sinds het begin van de jaren ‘90 aan een onstuitbare opmars is begonnen is heel treffend. Net zoals toen gaat het om een vorm van ‘globalisme’ die gepaard gaat met schaamteloze exploitatie van grondstoffen, rijkdommen, en mensen. En net zoals toen zijn er veel Westerlingen die de voortdurende uitwassen van het neoliberalistische model liever niet onder ogen willen zien om maar niets te hoeven veranderen aan hun op genotsbevrediging gebaseerde levensstijl.

Conclusies voor onze tijd

Gelukkig hebben we nu onze versie van een uitvinding als de boekdrukkunst, met name het WorldWideWeb. En ontegensprekelijk vervult deze technologie voor velen een welgekomen uitlaatklep om te ontvluchten aan hun alledaagse realiteit (cfr. videogames, etc) en heeft ze de globalisering mogelijk gemaakt, toch ben ik ervan overtuigd dat de waarde ervan vooral ligt in de vrije toegang die het ons verschaft tot informatie, en dan bedoel ik vooral informatie die niet via de klassieke media tot ons komt. Het eeuwenlange monopolie op informatie dat de eigenaars van kranten, persbureaus en – recentelijker -TV-stations decennialang hebben gehad, behoort definitief tot het verleden.

Macht heeft dan ook niks meer te maken met afkomst of geld, maar met informatie of kennis, en wat je ermee doet. De explosie van alternatieve nieuwssites, blogs en dergelijke heeft in dit opzicht een gelijkaardige impact op ons denken en functioneren in deze veranderende wereld als de verspreiding van de boekdrukkunst. Via deze andere manier van nieuwsgaring kunnen we gebeurtenissen uit ons recente en minder recente verleden in een ander perspectief plaatsen, meer leren over onszelf en ontdekkingen uit de wetenschap die de potentie hebben om de wereld ten goede te veranderen, enz.

Net zoals de vijftiende-eeuwer moest accepteren dat de zon niet rond de aarde draaide, moeten we misschien maar eens de mogelijkheid overwegen dat de ons omringende planeten en – wie weet – sterren wel degelijk invloed uitoefenen op ons leven hier op Aarde. In deze post heb ik maar één voorbeeld aangehaald maar er zijn er nog talrijke andere, en naast een andere kijk op de geschiedenis, levert het nog een mooi extraatje op: astrologie stelt ons nl. in staat ons beter voor te bereiden op hetgeen gaat komen, niet onbelangrijk in deze tijden van wereldwijde crisis als u ‘t mij vraagt…

 

Warning: gzinflate() [function.gzinflate]: data error in /home/b8133bar/public_html/wordpress/wp-includes/http.php on line 1787

Een andere kijk op vaccinaties: informatie als leidraad

Er gaat tegenwoordig geen dag meer voorbij of we worden weer eens via de media bestookt met allerlei onheilspellende verhalen en dito doemscenario’s over de verwachte wereldwijde pandemie van het Mexicaanse griepvirus. Ondertussen schakelen de farmaceutische bedrijven in hun productie-eenheden een tandje hoger zodat er tegen het najaar enkele honderden miljoenen vaccins van de band kunnen rollen. De nationale overheden hebben al mega-bestellingen geplaatst: in België heeft de overheid al 12,6 miljoen vaccins besteld¹, en in Nederland gaat het over maar liefst 34 miljoen vaccins².

Terwijl je ouders in de supermarkt vaak met een ontroerende zorgzaamheid de etiketten van babyvoeding ziet bestuderen om zich ervan te verzekeren dat hun oogappel geen ongewenste ingrediënten binnenkrijgt, moeten we constateren dat er op het vlak van de vaccinaties evenwel een prangende informatieschaarste heerst. Dus, als we na de zomer moeten besluiten of we voor een prikje in de rij achteraan gaan aansluiten, is het misschien zinvol om eerst een aantal zaken eens in kaart te brengen. Want laten we wel wezen, de enige informatieverstrekker op dit terrein zijn de overheid en het medisch-farmaceutische complex, en de geschiedenis leert dat een monopolie op informatie zelden tot gefundeerde beslissingen kan leiden…

Waarom vaccineren?

Vaccinaties of inentingen zijn zonder twijfel de heilige koe van onze moderne gezondheidszorg. Als een dokter of specialist kritische geluiden laat horen met betrekking tot de zinvolheid van vaccinaties en eventuele onbedoelde of onvermoede bijwerkingen, leidt dat er meestal toe dat de betrokkene voor gek wordt versleten, als opruier wordt bestempeld, en vaak tegenwerking ondervindt vanuit het medisch establishment. Want de publieke opinie is ervan overtuigd is dat vaccins bescherming bieden omdat ze ervoor zorgen dat je antilichamen aanmaakt, en bepaalde belangengroepen hebben er nu éénmaal belang bij dat deze perceptie in stand wordt gehouden…

De geschiedenis van vaccins

Als er me één ding uit de geschiedenisles is bijgebleven, is het wel dat je door het verleden te kennen het heden beter kan begrijpen. Verrassend of niet, deze uitspraak gaat in het bijzonder op voor vaccinaties… We moeten voor het ontstaan van vaccinaties zo’n tweehonderd jaar teruggaan in de tijd. Met de nodige financiële steun van de Britse overheid slaagde een zekere Edward Jenner erin een pokkenvaccin te ontwikkelen. Toch bleken vaccinaties niet die garantie te bieden die Jenner beloofde, want er stierven nog heel wat mensen ondanks het feit dat ze waren ingeënt. Deze gedocumenteerde gevallen werden echter steevast genegeerd³.

Het ontstaan van vaccinatieprogramma’s

De Vaccination Act uit 1867 maakte inenting met het pokkenvirus verplicht, ondanks veelvuldige protesten van bezorgde burgers. Inentingsprogramma’s werden ook elders toegepast, maar niet steeds met het gewenste resultaat. Zo kregen in 1871 in Beieren 30.472 mensen de pokken; maar liefst 29.429 hiervan waren ingeënt. Geleidelijk aan uitte men ook vanuit de academische wereld kritische geluiden ten overstaan van vaccinaties. Dr. E.M. Crookshank, professor in de pathologie and bacteriologie, die op vraag van de Britse regering een onderzoek verrichtte naar de koepokkenepidemie in Wiltshire, verklaarde dat de het terugdringen van infectieziekten het gevolg was van de verbeterde hygiënische omstandigheden, en niet van vaccinaties. Hieronder vindt u statistische informatie die deze stelling bevestigt.

Kinkhoest-vaccin

Er is waarschijnlijk geen vaccin dat zoveel controverse heeft teweeggebracht als het kinhoest-vaccin. Vanaf de jaren ‘40 maakt het deel uit van de DPT-cocktail (DPT staat voor Difterie – Pertussis, de bacterie die kinkhoest veroorzaakt – Tetanos) en al snel volgden aanwijzingen dat het vaccin tot allerlei ongewenste bijwerkingen leed. In een onderzoek uit 1948⁵ bleek bij verscheidene kinderen hersenbeschadiging na toediening van het vaccin. In 1960 verscheen er in het British Medical Journal een artikel⁶ waaruit bleek dat de neurlogische complicaties die volgden uit kinkhoest minder ingrijpend waren dan het vaccin ervoor.

Tien jaar later bleek uit een studie⁷ dat het Pertussis-vaccin daarnaast ook een verhoogde kans op hypoglycemie met zich meebrengt omdat de insuline-productie na toediening ervan de hoogte in gaat. Jawel, u leest het goed: het vaccin kan dus het ontstaan van diabetes in de hand werken. Dit verband werd door andere onderzoekers meermaals bevestigd. Maar de klap op de vuurpijl is ongetwijfeld de vaststelling die Dr. William C. Torch⁸ maakte, dat er een verband bestaat tussen het DPT-vaccin en wiegedood. Tweederde van de gevallen die hij onderzocht bleken te zijn gestorven aan wiegedood binnen 3 weken nadat ze het vaccin hadden toegediend gekregen.

Ook het samenvallen van de eerste geregistreerde gevallen van autisme⁹ en de introductie van het Pertussis-vaccin is op zijn minst frappant te noemen. Een oorzakelijk verband of niet, ik laat het graag aan uw gezond verstand over. De aanwezigheid in het vaccin van thimerosal, een op kwik gebaseerde ‘hulpstof’, zou volgens sommigen wel eens een verklarende factor kunnen zijn. Wat er ook van zij, bij de Amish, die uit geloofsoverwegingen weigeren hun kinderen te laten inenten, komt autisme tot op de dag van vandaag niet voor.

Polio-vaccin

Een woordje uitleg over het polio-vaccin is hier ook op zijn plaats, omdat het in België het enige van overheidswege verplichte vaccin is. Als brave burger zijn we dan natuurlijk geneigd om te denken dat het om een bittere noodzaak gaat. Maar ook hier is weer enig reserve op zijn plaats. In de jaren ‘50 was men in de V.S. begonnen met de massale inentingscampagnes tegen polio, maar in 1960 ontdekte men dat het hiervoor gebruikte Salk-vaccin besmet was met het SV-40 (Simian Virus 40). Voor het vaccin werden namelijk niercellen van de rhesusaap gebruikt, die dus de oorzaak van de besmetting was.

Deze apen werden dan ook snel vervangen door Afrikaanse apen, maar het kwaad was al geschied. Toen in 1963 de omschakeling was afgerond, waren naar schatting al bijna 100 miljoen besmette inentingen verspreid¹⁰. Er werden achteraf door verschillende onderzoekers sporen van dit SV-40 virus teruggevonden in bepaalde vormen van botkanker, longkanker en verschillende andere tumoren. De conclusie dat het virus bij mensen kanker veroorzaakt ligt dan ook voor de hand. Voor de volledigheid moeten we erbij vermelden dat ook bij mensen die geen polio-inentingen hadden gekregen, deze sporen werden teruggevonden¹¹. Dit leidt tot de conclusie dat het virus, dat normaal niet van aap op mens kan overgaan, wel tussen mensen onderling kan doorgegeven worden.

Wat betreft de vermeende werkzaamheid van het virus mogen we de grootste uitsmijter echter op het conto van Dr. Jonas Salk, de uitvinder van het gelijknamige polio-vaccin schrijven. Hij verklaarde in 1976 dat het levende virus van het zgn. Sabin-vaccin – dat mondeling wordt toegediend – de voornaamste, zo niet de enige oorzaak is van alle sinds 1961 geregistreerde gevallen van polio. Het Centre for Disease Control gaf later schoorvoetend toe dat het vaccin de belangrijkste oorzaak voor polio in de Verenigde Staten was¹² In de Lancet deed men er later nog een schepje bovenop en rapporteerde¹³ men dat de orale polio-vaccins uit de midden jaren ‘70 besmet waren met een aantal potentieel gevaarlijke retrovirussen, die mogelijk het HIV-virus verspreid hebben.

Besluit

Er bestaan weinig levensgebieden waar het zo moeilijk blijkt om de juiste keuze te maken als op het vlak van gezondheid. Ofwel heb je een overvloed aan informatie en zie je door de bomen het bos niet meer, ofwel heb je een gebrek aan betrouwbare informatie. Het lijkt er sterk op dat dit laatste het geval is wat betreft vaccinaties, een medische praktijk waar haast iedereen zich gewillig aan onderwerpt. Een nadere kijk leert ons echter dat er in het verleden meermaals ernstige vragen opgeroepen werden door een nadere studie van het rauwe cijfermateriaal. Desondanks worden kritische noten omtrent de vanzelfsprekendheid van vaccineren nog al te vaak in de kiem gesmoord.

Iemand overtuigen van mijn gelijk heb ik allang opgegeven, dat kost alleen maar veel energie en daar help je niemand mee. Mijn levensmotto is dan ook ‘vrijheid blijheid’ en iedereen moet mijns insziens maar doen of laten waar hij of zij zich goed bij voelt. Of vaccinaties hier al dan niet bij horen, is een vraag die iedereen voor zichzelf in eer en geweten zal moeten beantwoorden. Of het nu een goede of een slechte keuze is, dat ze je gezondheid blijvend zal beïnvloeden, staat hoe dan ook buiten kijf. Verzeker je er alleszins van dat het een gefundeerde keuze is, dat is mijn enige advies dat ik voor je in petto hebt.

¹http://www.nieuwsblad.be/Article/Detail.aspx?ArticleID=GC92CS0LA
²http://www.volkskrant.nl/economie/article1246732.ece/Order_griepvaccin_200_miljoen_duurder
³Thomas Morgan, “Medical delusions”
⁴ http://www.db-thueringen.de/servlets/DerivateServlet/Derivate-1326/Dissertation1.txt
⁵http://pediatrics.aappublications.org/cgi/content/abstract/1/4/437
⁶Julius Strom in British Medical Journal Vol. 2 No. 5207 (22/10/1960)
⁷Harris L. Coulter, Barbara Loe Fisher, “A shot in the dark”, p. 50
⁸http://www.spock.com/Dr-William-Charles-Torch-MD-Il2Y01rL
⁹Harris L. Coulter, “Vaccination, Social Violence, and Criminality: The Medical Assault on the Human Brain” (1990)
¹⁰http://www.sv40foundation.org/Articles.html
¹¹http://www.viewzone.com/sv40.html
¹²http://www.medicine-no.com/polio.htm
¹³Keith Neal, “Origins of HIV” in ‘The Lancet” Vol. 340, No. 8810, p. 58 (07/04/1992)

 

Warning: gzinflate() [function.gzinflate]: data error in /home/b8133bar/public_html/wordpress/wp-includes/http.php on line 1787

Biofotonen in je DNA: licht doet leven

Zo ongeveer iedereen zal wel beamen dat het licht van onze zon aan de basis van het leven hier op aarde staat. Wat de meesten onder ons echter nog niet weten is dat er een tijdje terug een wetenschappelijke doorbraak van formaat heeft plaatsgevonden waardoor de rol van het licht voor het menselijk leven in een compleet nieuw licht kwam te staan. Licht of fotonenergie is namelijk op microscopisch niveau ook in het lichaam waarneembaar. Meer zelfs, het vormt de drijvende kracht achter het mechanisme dat plantaardig leven en bijgevolg elke andere levensvorm mogelijk maakt.

Licht en elektromagnetisme

Licht is net als geluid bijvoorbeeld een elektromagnetisch verschijnsel en heeft een vrij korte golflengte. Het trilt op een ultrahoge frequentie tussen de 360 en de 800 nanometer afhankelijk van de precieze kleursamenstelling van het licht. Volledig in overeenstemming met de bevindingen uit de quantummechanica is het zowel waarneembaar als een reeks deeltjes (fotonen of lichtquanta) en als golven. Biofotonen zijn dan fotonen die in levende organismen werkzaam zijn, en vormen de motor achter de voor het leven onmisbare celcommunicatie.

Licht als de motor voor onze biochemische processen

Plantaardig leven ontstaat met het behulp van het in planten aanwezige cholorofyl, dat in belangrijke mate verantwoordelijk is voor het proces van fotosynthese. Via fotosynthese kunnen planten o.a. fotonenergie omzetten in energie die ze bijvoorbeeld nodig hebben om mineralen en andere elementen uit hun omgeving op te nemen en te groeien. De mens is dan een wezen dat deze gesublimeerde fotonenergie uit zijn voeding continu in zich gaat opnemen om de biochemische processen in zijn lichaam op gang te houden.

Een wetenschappelijke doorbraak in de biofysica

Een eerste vraag dringt zich natuurlijk op: hoe kan je in godsnaam licht in zoiets minuscuuls als een cel waarnemen? De man die dit ongelooflijk huzarenstukje klaarspeelde, was de Duitse biyofysicus en Nobelprijswinnaar Fritz-Albert Popp. Met behulp van een “fotomultiplier” kon hij de zwakke lichtemissies in de cellen meten. Wat bleek? De DNA-moleculen in de celkernen zenden continu fotonen uit en absorberen deze weer¹, waardoor ze een ragfijn en samenhangend web van licht verspreiden, net zoals een laser dat doet. Deze coherentie bleek zelfs een waardemeter te zijn voor de gezondheid van de cel: zieke, beschadigde of vervuilde cellen zenden ook licht uit, maar in een chaotisch patroon.

Een aantal toepassingen

Deze revolutionaire ontdekking kent in de praktijk in heel wat toepassingen: zo kan men d.m.v. de meting van biofotonen de kwaliteit van drinkwater en voedsel, en chemische en elektromagnetische vervuiling vaststellen. Voorts gaf zijn onderzoek aanleiding tot de ontwikkeling van de biofotonentherapie. Met behulp van filters worden de chaotische biofotonen geïdentificeerd en gescheiden van de andere, waarna de frequentie van deze biofotonen wordt omgekeerd en ze worden teruggestuurd naar het lichaam. Elektromagnetische golven met een tegengestelde frequentie heffen elkaar op, waardoor de cel weer op een coherente manier biofotonen gaat uitzenden.

Biofotonen en het zelfgenezend vermogen

Afgezien daarvan volgde in het kader van het onderzoek door Popp nog een belangrijke vaststelling. Hij ontdekte dat net die lichtgolven met een frequentie van rond de 380 nm, die zich net tussen het ultraviolette licht en het zichtbare licht (paars) bevinden, verantwoordelijk zijn voor het zelfgenezend vermogen van onze cellen. Er sterven immers dagelijks miljoenen lichaamscellen, dus zonder dit vermogen zouden we ten dode opgeschreven zijn. Hij ontdekte dat blootstelling aan bepaalde kankerverwekkende stoffen zoals benzopyreen het vermogen van de cel om biofotonen met een frequentie van rond de 380 nm op te nemen aantastte.

Het verband tussen biofotonen en kanker

Aldus wordt het regeneratievermogen van de cellen ondermijnd en kunnen zieke cellen gaan woekeren en tumoren ontwikkelen. Popp ging vervolgens op zoek naar niet-toxische substanties die op dezelfde frequentie trilden en de communicatie tussen kankercellen en de omringende gezonde cellen konden herstellen. Zo kwam hij uit bij de maretak², waarmee hij o.a. een vrouw die zowel borst- als vaginakanker had, succesvol wist te behandelen. Maretakextract is één van de meest populaire natuurlijke middelen die worden ingezet bij de behandeling van kanker. De maretak is een halfparasiet die zich nestelt op een boom die willens nillens voor gastheer moet fungeren, net zoals – o ironie – een kanker dat ook doet bij een gezond lichaam.

Conclusie

Biofotonen zijn verantwoordelijk voor de informatie-overdracht tussen de cellen, het zelfherstellend vermogen van cellen en aantal belangrijke biologische processen zoals celdeling en celdifferentiatie. Dit laatste proces is essentieel voor het ontstaan van leven omdat het ervoor zorgt dat een menselijk embryo zich kan ontwikkelen tot zijn voorbestemde vorm. Het DNA is op zijn beurt verantwoordelijk voor de emissie en de absorptie van deze biofotonen, en wanneer de lichtemmissies hun gestructureerd karakter verliezen, is dit een signaal dat het niet goed gaat met onze cellen en bijgevolg onze gezondheid. Jezus zei ooit eens ten overstaan van zijn discipelen: “Wij zijn gekomen uit het licht.³” Misschien moeten we hem in deze eerlijkheidshalve posthuum dan toch maar gelijk geven…

Bronnen
¹Marco Bischof, “Biophotons – the light in our cells” (Frankfurt, 1995)
²Lynne McTaggert, “The Field” (2003)
³Het evangelie volgens Thomas, vers 50

 

Schadelijke straling en gezondheidsproblemen

Het lijkt een stevige contradictie maar hoe meer inkt er over dit thema vloeit hoe meer twijfel en onduidelijkheid er blijkbaar ontstaat. De schadelijke effecten van kunstmatige elektromagnetische straling zijn nochtans onomstotelijk bewezen, maar de waarheid hieromtrent wordt steeds verdoezeld en verdraaid en de prijs die we daar met z’n allen voor betalen is onnoemelijk hoog.

“Is er dan volgens de specialisten niet meer onderzoek nodig om deze effecten onweerlegbaar vast te stellen?” zal een alerte lezer misschien opmerken. En, kijk, daar stelt zich al onmiddellijk een eerste probleem, wie zijn die zogenoemde specialisten precies? Je verwacht een eerlijk antwoord, maar er volgt al gelijk een nieuwe vraag. Dus, om voor eens en voor altijd zicht te krijgen op deze vrij onverkwikkelijke materie, is het belangrijk de feiten, de spelers, hun belangen en tactieken even op een rijtje te zetten.

Kunstmatige elektromagnetische straling

Er bestaan 2 soorten kunstmatige elektromagnetische straling waar we met z’n allen dagdagelijks mee geconfronteerd worden:

1. laagfrequente kunstmatige elektrische en magnetische wisselvelden: deze kunnen apart gemeten worden als op zichzelf staande natuurkundige fenomenen. We spreken dan vooral over huishoudapparaten en elektriciteitsleidingen. Deze laatste werken op wisselstroom en hebben een frequentie van ca. 50 Hz, wat wil zeggen dat het wisselveld dat zij opwekken 50 keer per seconde van polariteit wisselt.
2. hoogfrequente elektromagnetische straling: hier spreekt men van elektromagnetische straling omdat boven de 50 à 100 kHz de magnetische en elektrische velden niet meer apart kunnen gemeten worden. Zij treden op als één en hetzelfde fenomeen. We hebben de laatste decennia een exponentiële stijging gekend van technologieën die gebruik maken van hoogfrequente straling: GSM, UMTS, DECT, WiFi, WLAN, enz…

Schadelijk of niet?

Verder dan dit hoeft je technische kennis gelukkig niet te reiken om met kennis van zaken te kunnen meepraten over dit letterlijk alles doordringende gegeven. Inderdaad, elektromagnetische straling heeft immers de voor het lichaam vrij onplezierige eigenschap dat het zich niet in het minst laat afremmen of tegenhouden door betonnen muren, natuurlijke obstakels zoals bomen, hagen, enz. Deze kunstmatige velden interfereren met onze lichaamseigen elektromagnetische velden en beïnvloeden deze negatief. Hierin ligt dan ook de verklaring van de onbedoelde gezondheidseffecten van deze elektromagnetische velden. Elektromagnetisme vormt immers de motor achter de celstofwisseling en is dus m.a.w. essentieel voor onze gezondheid.

Dit gezegd zijnde, hoe zit het dan eigenlijk met al die wetenschappelijke onderzoeken die bij hoog en laag volhouden dat er eigenlijk niets aan de hand is en dat we op onze twee oren verder kunnen slapen? Nader onderzoek¹ door de heer Pilette (een huisdokter) heeft aan het licht gebracht dat door de telecomindustrie gefinancierd onderzoek steevast voor hen gunstige onderzoeksresultaten oplevert – lees: er kon geen bewijs van schadelijke straling gevonden worden. Onafhankelijk onderzoek daarentegen wees haast steeds uit dat er gezondheidseffecten optraden tengevolge van kunstmatige elektromagnetische straling.

Hoezo wetenschappelijk?

Afgezien van het feit dat je onderzoeksresultaten kan bestellen (in de wetenschappelijke wereld verkopen prostituées immers hun intellect in plaats van hun lichaam), zijn er hoofdzakelijk twee uitgangspunten.

• De telecomindustrie vertrekt vanuit de opwarmingstheorie². Pas als er door toedoen van microgolven afkomstig van draadloze technologieën verwarming van lichaamsweefsels optreedt, zou de straling schadelijk zijn. De Duitse militairen die in de oorlog in de winterkou samentroepten rond de eerste radarinstallaties waren ook bekend met het opwarmingsprincipe. Althans, tot op het moment dat ze niet veel later ziek werden en stierven aan de gevolgen van deze blootstelling. In dit kader moeten we vermelden dat de geldende blootstellingsnormen ook werden vastgelegd met dit principe als uitgangspunt. Het is zo klaar als een klontje dat men hier dus bij uitstek korte-termijneffecten meet.
• Onafhankelijke onderzoeken nemen de gezondheidseffecten als maatstaf: wat zijn de gevolgen op lange termijn voor onze gezondheid? Hier gaat men dus epidemiologisch te werk: is er een verband tussen kunstmatige straling en het ontstaan van ziektes. Een veel evidentere vetrekbasis voor degelijk wetenschappelijk onderzoek als u het mij vraagt… Terloops even meegeven dat zo’n honderd jaar geleden 1 op de 500 mensen in zijn/haar leven met kanker werd geconfronteerd terwijl we nu ongeveer met een verhouding zitten van 1 op 2. Cijfers die je aan het denken zetten, nietwaar? Wie nog denkt van natuurlijke omstandigheden te kunnen sterven, mag het gerust proberen. Veel succes!

Onthutsende vaststellingen

Het BioInitiative Report³ uit 2007, waaraan meer dan 50 wetenschappers hun medewerking verleenden, is een nauwgezette analyse van meer dan 2000 wetenschappelijke studies over de gezondheidseffecten van kunstmatige elektromagnetische velden. Er werden onder meer onweerlegbare bewijzen voor schadelijke gezondheidseffecten vastgesteld met betrekking tot:

• kinderleukemie en andere vormen van kinderkanker
• tumoren ter hoogte van de hersenen en de gehoorzenuwen
• borstkanker en andere vormen van kanker
• de werking van het zenuwstelsel en de hersenfunctie. In dit verband worden zowel niet-specifieke klachten zoals bijvoorbeeld slapeloosheid, hoofdpijn en concentratie- en geheugenproblemen als neurodegeneratieve aandoeningen zoals de ziekte van Parkinson, Alzheimer, enz. genoemd.
• DNA-schade. Als de omvang van de DNA-schade groter wordt dan het herstellend vermogen van het DNA, kunnen beschadigde DNA-cellen zich voortplanten en kan zich kanker gaan ontwikkelen.
• aantasting van het immuunsysteem waardoor ontstekings- en allergische reacties kunnen optreden

De schimmige rol van de overheid

Met deze overvloed aan bewijslast zou de overheid natuurlijk niet mogen achterblijven. In een gezonde democratie behoort de onvoorwaardelijke bescherming van de burger immers tot haar kerntaken. Jammer genoeg wringt hier net het schoentje. De overheid behartigt liever haar economische belangen. Zo verkocht ze in 2001 voor maar liefst 150 miljoen euro een UMTS-licentie aan Proximus. Dan spreken we dus nog niet over inkomsten uit de verkoop van UMTS-licenties aan andere providers. Het plaatje wordt nog completer als je beseft dat de Belgische staat meer dan 50 % van het kapitaal van Belgacom, het moederbedrijf van Proximus, in handen heeft. De overheid heeft er dus hoegenaamd geen enkel belang bij de GSM-operatoren maar een strobreed in de weg te leggen.

Welkom in de globale microgolfoven

Op zich een begrijpelijke keuze, maar het door de overheid verspreiden van halve waarheden en desinformatie met betrekking tot de gezondheidsrisico’s van al deze draadloze technologieën is moreel verwerpelijk en ronduit schandelijk. De argeloze en nietsvermoedende burger mag zich elke dag opnieuw wagen in de jungle van het niets ontziende elektromagnetische deken dat over het land is neergelegd.

Velen zijn zich dan ook niet bewust van het gevaar en blijven dapper meemarcheren in de communicatiewedloop. “Steeds sneller en steeds meer”, de overbekende mantra’s van de industrie vinden gretig ingang bij de massa. Bovendien zorgt de publieke onwetendheid over al deze technologieën ervoor dat de meesten het dan ook niet nodig vinden zich te beschermen tegen de ermee verbonden gezondheidsrisico’s. Dus, als u volgende keer weer eens bij de dokter te horen krijgt dat uw gezondheidsklachten van pychosomatische aard zijn en dat u zich het allemaal maar inbeeldt, denk dan liever twee keer na en neem uw leefomgeving eens nauwkeurig onder de loep en stuur bij waar nodig. Uw gezondheid kan er alleen maar wel bij varen…

Bronnen
¹Dr. Jean Pilette, “Zendmasten, draadloze technologieën en gezondheid”
²Karel en Caroline Van Huffelen, Onzichtbare Risico’s in het Draadloze Tijdperk
³www.bioinitiative.org

 

Warning: gzinflate() [function.gzinflate]: data error in /home/b8133bar/public_html/wordpress/wp-includes/http.php on line 1787

Ik heb een paar maanden terug iets beleefd wat zonder twijfel als het hoogtepunt in mijn medische geschiedenis tot nu toe kan geboekstaafd worden. Het was een jammerlijke opeenstapeling van tegenzittende omstandigheden en verkeerde beslissingen die mijn rug zodaning belastten dat hij op een bepaald moment gewoon er de brui aan gaf.

Een kanjer van een hernia

Ik heb nochtans nooit rugklachten gehad, maar iedereen weet waarschijnlijk wel uit ondervinding wat de gevolgen kunnen zijn als we niet naar ons lichaam (leren) luisteren. Ik wist het ook, maar durfde het af en toe wel eens vergeten. Nu niet meer, het staat voorgoed in mijn geheugen gegrift, vooral door de helse pijnen die een hernia met zich meebrengt.

Operatie of niet

Toen ik wordt geconfronteerd met het vooruitzicht van een eventuele ziekenhuisopname en operatie kwamen mijn diepste angsten aan de oppervlakte. Ik heb al ‘t één en ‘t ander gehoord en gelezen over vaak onherstelbare medische fouten die in onze zo geroemde Belgische ziekenhuizen helaas geen zeldzame uitzondering vormen. Schattingen¹ spreken van ongeveer 50.000 gevallen op een jaar, waarvan er naar verluidt 2000 een dodelijke afloop kennen. Slachtoffers hebben het niet makkelijk, want naast de mogelijkheid op blijvende letsels lopen ze achteraf vaak verloren in een medisch-juridisch doolhof waar zelfs een kat haar eigen jongen niet in vindt. Bovendien moet je ook nog eens opboksen tegen een machtige tegenstrever als de Orde van Geneesheren. Je zal het maar meemaken.

Niet bepaald prettige vooruitzichten dus die me danig van mijn stuk brachten. Het hoeft dan ook geen verbazing dat 6 weken die voorafgingen aan de beslissing om te opereren ja dan nee, allesbehalve makkelijk waren. Afgezien van het feit dat ze verschrikkelijk pijnlijk waren, heb ik ook heel confronterende en pijnlijke momenten beleefd. Als ik er op terugkijk was deze moeilijke periode voor mij vooral een kwestie van vertrouwen kweken en behouden. En ik geef het grif toe, dat was onder de gegeven omstandigheden allesbehalve een lachertje, maar wees maar zeker: je komt er sterker uit, meer nog, het is een oefening die essentieel was voor mijn genezingsproces.

Zelfgenezing

Ja inderdaad, voor sommigen zal dit misschien als een verrassing overkomen, maar van een hernia kan je herstellen zonder dat er een operatieve ingreep aan te pas komt. Volgens de neurochirurg waarbij ik in behandeling was gaat het hierbij zelfs om 85 % van de gevallen. Dr. Dua, zo heet hij tussen twee haakjes, was er één uit de duizend. Ik heb het immense geluk gehad dat ik via via had vernomen over zijn fel bejubelde kwaliteiten als vermaard specialist op dit terrein.

Ondanks de kans op een blijvende zenuwbeschadiging ter hoogte van het been – ik zat immers nog met een ischias, een hardnekkige ontsteking van de beenzenuw – heeft hij steeds de vinger aan de pols gehouden en mij vooral vertrouwen gegeven, waarvoor ik hem vanzelfsprekend heel dankbaar ben. Anderzijds hamerde hij er wel steeds op dat 9 op de 10 neurologen mij niet meer naar huis had laten vertrekken omdat de kans op zenuwbeschadiging te groot was. Tevens benadrukte hij dat zelfgenezing geen utopie maar een reële mogelijkheid was. Zo werd ik mij nog meer bewust van mijn eigen verantwoordelijkheid en de rol die ik mijn genezingsproces te vervullen had.

Waarom worden dan zoveel mensen geopereerd omwille van een hernia, vraag je je misschien terecht af… Het is een open deur intrappen, maar toch moet het gezegd worden: bepaalde specialisten opereren gewoon te snel. Is het omdat ze graag hun portefeuille wat dikker maken of omdat ze het zelfgenezend vermogen van de mens onderschatten, dat laat ik in het midden. Alleszins wist ik na afloop van het eerste onderhoud met de nerochirurg dat er heel wat werk aan de winkel was.

Natuurlijke middelen

Wat dit betreft had ik natuurlijk een streepje voor. Ik heb vroeger mee een winkel in biologische producten gerund en weet het één en ander over natuurlijke producten die je zelfgenezend vermogen in een dergelijke crisis net dat o zo nodige steuntje in de rug kunnen geven. Want laten we wel wezen, het zelfgenezend vermogen is één van de mooiste geschenken die je bij je geboorte hebt meegekregen, maar een aantal factoren zorgen er helaas voor dat het niet vaak de kans krijgt te laten zien waartoe het in staat is.

Eerst en vooral zijn de meeste mensen helaas niet op de hoogte van het bestaan van dit zelfgenezend vermogen, en leven ze in de illusie dat ze ze zich steeds moeten volstoppen met pillen om beter te worden. Een tekort aan vitale voedingsstoffen door verkeerde voedingsgewoonten en de verslechterde voedselkwaliteit (omwille van de vervuiling van het milieu en de achteruitgang van de bodemkwaliteit) zorgen er verder voor dat het zelfgenezend vermogen van zijn pluimen laat. Ook de schadelijke gevolgen door continue blootstelling aan kunstmatige elektromagnetische velden worden in dit opzicht danig onderschat.

Het is een dwaling om te denken dat ook maar één van de middelen die ik hieronder ga opsommen, je geneest van een hernia. Je geneest jezelf en de natuurlijke producten die ik in dit opzicht vermeld, kunnen je hierbij enkel helpen.

Een overzicht

• een combinatie van Zweedse kruiden en calendula-zalf om het geteisterde been in te smeren. De calendula- of goudsbloem-zalf wordt vaak ingezet bij ontstekingen en zorgt voor een vettig laagje op je huid waardoor de Zweedse kruiden niet kunnen gaan irriteren. Zweedse kruiden komen vreemd genoeg niet uit Zweden maar vormen ee recente variant op een milennia-oud kruidenelixir dat bij de Eyptenaren en Romeinen veelvuldig werd gebruikt, vooral als ontgiftingsmiddel.
• een speciefieke oefeningenreeks voor mensen met lage rugklachten en/of een hernia dat ik van het net had gedownload. De juiste bewegingen voor je rugspieren en je bekken zorgen ervoor dat je spieren sterker worden waardoor het genezingsproces wordt bevorderd. Een handig neveneffect bestond erin dat de pijn na het uitvoeren van de oefeningen gedurende een paar uren minder werd of zelfs geheel verdween.
• herhaalde behandelingen op de magneetveldmat. Magneetveldtherapie ondersteunt het zelfgenezend vermogen van de mens doordat het onder meer de celstofwisseling verbetert, voor een betere doorbloeding zorgt en een verhoogde zuurstofopname.
• Gnaphalium Pentarkan, een homeopathisch middel dat specifiek werkzaam is bij ischias, een ontsteking van de beenzenuw.
• Echinacea purpurea, een kruidentinctuur die de immuniteit opbouwt en herstelt, en daarnaast een pijnstillend, infectiewerend en ontstekingsremmend effect heeft.
• MSM, een vorm van organische gebonden zwavel, dat o.m. belangrijk is voor de (weder)opbouw en de gezondheid van het kraakbeen en heilzame effecten vertoont bij ontstekingen
• celzout nr. 2, Calcium Phosphoricum, een mineraal zout dat de botopbouw bevordert, de afweer versterkt, en de celstofwisseling en weefselherstel stimuleert.
• en vooral veel rust natuurlijk

Dus, de boodschap die ik je graag wil meegeven, is dat je nooit moet wanhopen, zelfs niet bij de meest pijnlijke of onheilspellende aandoening. Informeer jezelf, er zijn massa’s informatiebronnen die je op weg kunnen helpen om je zelfgenezend vermogen aan te spreken en in zijn waardigheid te herstellen. Dit neemt niet weg dat in sommige gevallen een medische behandeling aangewezen kan of zal zijn, hetgeen dan weer niet wil zeggen dat je tezelfdertijd geen natuurlijke middelen kan inzetten. Men heeft het in dit kader ook niet voor niets over complementaire (aanvullende) geneeswijzen.

Ik hoop alleszins dat je – voorzover je dat nog niet deed natuurlijk – de volgende keer je zelfgenezend vermogen de kans geeft om te laten zien waar het zo goed in is. Begin misschien klein en loop de eerstvolgende keer niet direct naar de dokter bij een verkoudheid of een griep, je zal versteld staan van hetgeen waartoe je lichaam allemaal in staat is!

Bronnen
¹ http://www.medischfalen.be/pages/problematiek/in-cijfers.php